شُکرِ حق هستم گدایی بر سر کوی علی

شُکرِ حق هستم گدایی بر سر کوی علی 
دوست دارم هر چه را که می‌دهد بوی علی 
باز کردم من زبان با نام دلجوی علی 
آمدم دنیا به عشقِ دیدن روی علی 

هر که‌ام یا هر چه‌ام، اهل غدیر حیدرم 
هست این عشق علی میراث زهرا مادرم 

ای غدیر! ای بی تو بی‌راهه تمام راه‌ها!
آرزوی روز‌ها و سال‌ها و ماه‌ها 
ای نشانده بر روی لب‌های شیطان، آه‌ها!
ای مقام تو فزون از کلّ عیدالله‌ها!

ای عید آسمانی! کار را کردی تمام 
دین ما نازَد به ادیان با چنین حُسن خِتام 

هر چه دشمن کرد روز و شب حسادت بر غدیر 
حضرت حق داده بیش از پیش عزّت بر غدیر 
بیش‌تر از خاک دارد عرش غیرت بر غدیر 
انبیاء با جان و دل دارند ارادت بر غدیر
 
آری آری آن جماعت که غدیری‌‌تر شدند
تا ابد بالانشین گشتند و پیغمبر شدند 

بعدِ احمد بر جهان مولا علی مرتضی 
کعبه‌زاده، کعبه‌ی زهرا علی مرتضی
مرد میدان، اسوه‌ی تقوا علی مرتضی 
لا امیرالمؤمنین الّا علی مرتضی 

بوی شیطان می‌دهد حتّی نبوّت بی علی
هیزم دوزخ شود حتّی عبادت بی علی 

من فدای آن خداوندی که شیرش حیدر است 
بهترین پیغمبر عالَم، وزیرش حیدر است 
هست تنها مؤمن آن‌کس که امیرش حیدر است
دستِ خالی نیست آن که دستگیرش حیدر است 

ای بُز کوهی! نباشد جای تو اقلیم شیر 
یا بمان با مرتضی یا از حسد آتش بگیر 

هر که دارد آبرو نان و نوایش حیدر است 
مقتدای ماست آن که مقتدایش حیدر است 
کِی غریب است آن کسی که آشنایش حیدر است؟! 
عرش تا فرش خدا فرمانروایش حیدر است 

بهترین اعجاز خَتمُ‌المُرسَلین تنها علی‌ست 
بر رکاب دین پیغمبر نگینِ یا علی‌ست

دین و دینداران تماماً ریزه‌خوارِ حیدرند
تا ابد ممنونِ تیغ ذوالفقار حیدرند