شَهی که بگذرد از نُه سپهر اختر او

شَهی که بگذرد از نُه سپهر اخترِ او 
اگر غلامِ علی نیست خاک بر سر او 

بُوَد به روی زمین قصری از ریاضِ بهشت 
تبارک‌الله از این روضه‌ی مطهّرِ او 

ولایتِ شَه مردان مجو زِ بی‌پدری 
که دست غیر گرفته است پای مادرِ او 

اگر محبّت حیدر گناه ما باشد 
خدا که از همه‌ی ما گناهکار‌تر است