شاهکار آفرینشِ دادار، حیدر است

شاهکار آفرینشِ دادار، حیدر است
نفْس و وصیّ احمد مختار حیدر است
وقت نَبَرد و حمله، جلودار حیدر است
استاد بی‌نظیر علمدار حیدر است
از دشمنانِ فاطمه بیزار حیدر است

ای مِهر و ای ولایت تو رکن دین، علی
محتاج لطفت عیسیِ گردون‌نشین، علی
شاگرد درسِ عشق تو روح‌الامین، علی
بر بخشش و عطای تو صد آفرین، علی
بر لشکر کرامت علمدار حیدر است

جنّت اگر سرای علی شد عجیب نیست
حاتم اگر گدای علی شد عجیب نیست
موسی گر آشنای علی شد عجیب نیست
عیسی اگر فدای علی شد عجیب نیست
اینان همه چو غنچه و گلزار حیدر است

ای سینه‌ی تو مخزن اسرارها شده
ممنونِ جود و لطف تو دل بارها شده
شرمنده‌ی کرامتت اغیارها شده
با یک نگاهِ فیض تو گل خارها شده
یعنی به نُه فَلک گل بی‌خار حیدر است

شیر خدا و فاتح خیبر به جز تو کیست؟
حبل‌المتین و ساقیِ کوثر به جز تو کیست؟
صاحب‌لوای عرصه‌ی محشر به جز تو کیست؟
یعنی به شهر عِلم نبی دَر، به جز تو کیست؟
در کائنات نقطه‌ی پرگار حیدر است

می‌لرزد آسمان چو قدم می‌زند علی
روزیِ کائنات رقم می‌زند علی
وقتی که پلکِ دیده به‌هم می‌زند علی
بر سیّئاتِ شیعه قلم می‌زند علی
آری خدای عزّوجل یارِ حیدر است

افتاده‌ای اگر که زِ پا، یا علی بگو
شاهی اگر تو یا که گدا، یا علی بگو
موسی! همیشه وقت دعا، یا علی بگو
حتی تو هم رسول خدا! یا علی بگو
زیرا که اسم اعظمِ دادار، حیدر است

آن لحظه‌ای که لب به دعا وا کند علی
دردِ دلِ شکسته مداوا کند علی
با یک اشاره کار مسیحا کند علی
باشد نگاه رحمتی بر ما کند علی
در مشکلات چاره‌ی هر کار حیدر است