شنیده‌ام توبه‌ی بی‌ادّعا را زود می‌بخشی

شنیده‌ام توبه‌‌ی بی‌ادّعا را زود می‌بخشی
گنهکارانِ با حُجب و حیا را زود می‌بخشی

همان‌هایی که اهلِ اشک و اِقرارند، نه طغیان 
به قرآن، عاصیانِ باصفا را زود می‌بخشی

طلبکارانِ از تو، حیف که این را نمی‌دانند 
بدهکارانِ نیکوکار را زود می‌بخشی

دعای افتتاحِ تو، عجب حالِ بُکاء دارد
سحرگاهان که اشکِ بی‌صدا را زود می‌بخشی

به أُدعونی قسم، حاجاتِ اهل سجده را فوراً
اجابت کرده و اهلِ دعا را زود می‌بخشی

برای توبه گرچه دیر می‌آییم اما تو
دقیقاً لحظه‌ی افطار، ما را زود می‌بخشی

به اَمراضِ وجودی بی‌تعلّل می‌دهی درمان
گرفتارِ به انواع بلا را زود می‌بخشی

همین العفو می‌گویند مرهم می‌گذاری و
به بیمارانِ نفسانی شفا را زود می‌بخشی

نمی‌دانم چه سِرّی هست بین این همه سائل
گدایانِ علی موسی‌الرضا را زود می‌بخشی

به عشقِ آن سلامِ اولینِ رو به شش‌گوشه
همیشه زائرانِ کربلا را زود می‌بخشی