شنیدم از لب باد صبا حسین حسین

شنیدم از لب باد صبا، حسین حسین
نوای ما دم ما شور ما، حسین حسین

محرم آمده و گوش جان که بسپاری
شنیده می‌شود از هرکجا، حسین حسین

مَلَک نشانی خون خدا گرفت ز خاک
صدا بلند شد از کربلا، حسین حسین

یکی شدند و سیاه و سفید در بَزمَش
دلیل وحدت شاه و گدا، حسین حسین

ز لطف اوست کز اون نامی برم
 ورنه من خراب کجا، کجا حسین

(حسین جان، حسین جان...)