شفیقِ ماندگانی تو، رفیق راه هم هستی

همیشه کنارت شاد هستم، گاه هم غمگین
تو در این لحظه‌های کمتر ِکوتاه هم هستی

می‌آیم تا حرم با رو سیاهی، درشگفتم تو 
نه‌تنها نیستی دلخور، که خاطرخواه هم هستی

می‌آیم می‌نشینم هی امین‌الله می‌خوانم
می‌آیم می‌نشینم که امان‌الله هم هستی

تو را در چهرۀ دلدادگانت خنده می‌بینم
نیاز و ناز و سوز و حال و اشک و آه هم هستی

شب و روز من از نور تو روشن می‌شود باری 
تو خورشیدی دراین شک نیست، اما ماه هم هستی

***