شفای جان و جانانم حسین است

شفای جان و جانانم حسین است 
طبیب و درد و درمانم حسین است 

از آن رو انس با قرآن گرفتم 
که دیدم روح قرآنم حسین است 

نماز و روزه و حجّ و زکاتم 
نه بلکه کلّ ایمانم حسین است
 
از آن خندم که در تاریکی قبر...
چراغ چشمِ گریانم حسین است 

قیامت، سایه‌ای از قامت او
صِراط و حشر و میزانم حسین است
 
اگر هیچَم، تمام هستی‌ام اوست 
اگر مورم، سلیمانم حسین است 

بهشتم کربلا، کوثر فراتم 
گلم باغم گلستانم، حسین است 

ز هر زخمش مرا داغی‌ست بر دل 
شرار قلب سوزانم حسین است

ز اشک دیده بر صورت نوشتم 
که نقش اشک من، «جانم حسین» است 

«اَلَم اَعْهَد اِلَیکُم» را شنیدم 
تمام عهد و پیمانم حسین است

اگر پُرسند از راه و مرامم 
بگویم آغاز و پایانم حسین است