شعبان گذشت و حال دلم روبراه نیست

(شعبان گذشت و، حال دلم روبه‌راه‌نیست)۲
در کوله‌بار زندگی‌ام، جز گناه نیست
 
عمرم، به غفلت و ضرر معصیت گذشت
کارم به غیر ناله و اندوه و آه نیست
 
آخر چگونه وارد ماه خدا شوم؟
بیچاره را به خانه‌ی محبوب، راه نیست
 
یا رب مرا به حرمت شاه نجف ببخش
جز خانه‌ی علی که مرا سرپناه نیست
 
پرونده‌ام سیاه، ولی در دلم به جز
عشق شهید تشنه‌ی در قتلگاه نیست