شرمنده‌ام به قرآن خیلی خراب کردم

شرمنده ام به قرآن، خیلی خراب کردم
ویرانه‌ی دل من، یک روز خوش‌نما بود

ظرفِ پُر از تَرَک را، نقداً خودَت خریدی
قلبِ شکسته‌ی من، هرچند بی بها بود

دست از تو تا کشیدم، دنیا کِشیده‌ام زد
عاشق بدونِ معشوق، سهمش فقط بلا بود

تا گوشه‌ای نشستم، پیشم نشستی انگار
پس راهِ اصلی وصل، در کُنج انزوا بود