شبا بر سرت تنها نشستم

شبا بر سرت تنها نشستم 
ز کار افتاده و در خود شکستم 

برای مرگ من بس باشد این داغ 
که من با دست خود چشم تو بستم 

خدا داند دلم چون گریه می‌کرد 
به حالم دشت و هامون گریه می‌کرد 

ندیدم زخم پهلو را در آن شب 
ولی دیدم کفن خون گریه می‌کرد 

سیه پوشیده باغ و سرو و سنبل 
ندارد باغبان صبر و تحمل 

فلک با من بگو در طول عمرت 
کجا دیدی چهل گلچین و یک گل