شب شب شب وصاله

شب، شب، شبِ وصاله
می، می، میِ حلاله
دل، دل دیگه شده شبیه پیاله

حالا که کنار حوض کوثر 
باده می‌زنم به عشق دلبر
می‌خوام برام غمی تو دنیا نَمونه

مست و سرخوشم، چون سر می‌کِشم
هم‌پای اهل مِی‌خونه 
از مِی پُر شدم در جامِ خودم
دیدم عکس یار و شدم دیوونه

امشب زمین و زمون سر سفره‌ی ساقیِ کوثره
کعبه خونه‌ی خدا یا که نه همون خونه‌ی حیدره

حیدر، علی یا علی، علی یا علی یا علی یا علی...

من من و بهونه تب، تب، تبِ جنونه 
از تو تو دیگه داره می‌رسه نشونه

تو شبای اعتکافِ کعبه 
دیدنی شده شکافِ کعبه
صدا، صدا، صدای پای آسمون

با صوت جلی می‌خونه علی آیاتِ نورِ مومنون
هم خاک زمین هم روح‌الامین چشماشون پُر شد از هوای بارون

زمزم صفا می‌گیره با شمیمِ گرم نفسِ آقا
آخر بت‌ها می‌شکنه با تبر به دوشیِ شیرِ آقا