سینه زن اربابمو

یا مَن اِسمُهُ دَواء، کو منتقم کربلا

سینه زن اربابمو، پریشونِ صاحب زمان
یه پای دلم کربلاست، یه پای دلم جمکران

دلتنگی شده بی حد، آتیشم زد عَلم سرخ گنبد
که پرچم قیامه، نماد انتقامه شاهد گریه‌هامه

تویی فرزند عاشورا یا مهدی
امامِ کربلایی‌ها یا مهدی
ما هم سربازتیم آقا، یا مهدی

یا مَن اِسمُهُ دَواء، کو منتقم کربلا

بی‌خبرم از حال تو، با خبری از حال من
تو رو رها کردم ولی تو میای دنبال من

از نَفسم که گِلِه دارم، بی‌قرارم گناهایی که دارم 
میون ما نشسته راه نجاتو بسته دل تو رو شکسته

دلم واست پریشونه یامهدی
دلت از دست من خونه یامهدی
ولی این‌‌جور نمی‌مونه یامهدی

یا مَن اِسمُهُ دَواء، کو منتقم کربلا

این دو کلمه صبح به صبح آرامشی می‌ده بِهِم
سلام ٌعَلی کربلا سلامٌ عَلی منتقم

یک عمره با دلِ خون، چشمِ گریون، میون روضه‌هامون
دعا فرج می‌خونیم، زارِ امام زمونیم، منتظرش می‌مونیم

برا جَدّت پریشونی یامهدی
خودت صاحب‌عزامونی یامهدی
خودت هم روضه می‌خونی یامهدی

یا مَن اِسمُهُ دَواء، کو منتقم کربلا