سین مثل، سحر و سردی عفوی نایاب

سین مثلِ، سحر و سردی عفوی نایاب
سین، سجاده‌ی زوار میانِ سرداب 

سین، سائل شدن حاتم و لطف ارباب
سامرا، سینه زدن تحت شعاع مهتاب

برکت سال نو امسال، امام هادیست
بانی گردش احوال، امام هادیست

باز هم آیه بخوان، راه به ما یاد بده
راه نزدیک به درگاه، به ما یاد بده

عشق بازیِ سحرگاه، به ما یاد بده
وَ بِکُم عَلَّمَنَا الله، به ما یاد بده

بهترین نسخه‌ی هر غصه و هر دردی تو
جامعه خواندی و ما را علوی کردی تو

کاش نوری سوی قلبم برسد، محتاجم
اول سال گره باز شود، محتاجم

نظری کن به منِ خسته، که بد محتاجم
من به الطاف شما تا به ابد، محتاجم

تا که چرخید زبانم، همه‌اش مدح تو بود
خواستم روضه بخوانم، همه‌اش مدح تو بود

راه این روضه‌ی غمناک، مسیری سخت است
دور از خانه غریبانه، اسیری سخت است

این همه جام بلا را بپذیری، سخت است
یادِ تخریب حرم روضه بگیری، سخت است

آب بستند به صحن و حرم جدت، آه
سال‌ها سوختی از داغ اباعبدالله

رتبه‌ی فاطمی‌ات قابل تشکیک نبود
این همه اذیت معصوم خدا، نیک نبود

حق تو دیدن ویرانه‌ی تاریک نبود
جایگاهت به خدا، خان صعالیک نبود

کنج ویرانه دلت سوخت و در تب بودی
مطمئنم که به یاد دل زینب بودی

حمله بر حصن حصین، بر متوکل لعنت
طعنه بر هادی دین، بر متوکل لعنت

خوردی آقا به زمین، بر متوکل لعنت
آه از کوچه، همین بر متوکل لعنت

(این زنا زاده چرا حمله به یوسف کرده
به چه رویی به شما، باده تعارف کرده) ۲

خوب شد پاره، گریبان کسی این‌جا نیست
خوب شد دختر حیران کسی، این‌جا نیست

خوب شد چوب به دستان کسی، این جا نیست
خواهری بی سر و سامان کسی، این جا نیست

تا ز حلقوم حسین، آیه به لب‌هاش نشست
خیزران زود به دندان ثنایاش نشست