سیدی کن نگاهم، کوفه شد قتلگاهم

سیدی کن نگاهم، کوفه شد قتلگاهم
میا کوفه زادۀ زهرا
می‌شوی آواره صحرا
رحمی بر زینب کبری
کوفه میا (3) ای حسین‌جان
***
جان پسرعمویم، کن حذر از عدویم
این‌جا باغ غم فراوان است
میوه‌هایش سنگ و سنان است
گل‌ریزانش تیر و کمان است
کوفه میا (3) ای حسین‌جان
***
من که یار حسینم، حجت عالمینم
در کوفه غریب و تنهایم
شب‌گرد کوچۀ غم‌هایم
مهمان شمشیر اعدایم
کوفه میا (3) ای حسین‌جان