سوزم و سازم و ناید ز درون فریادم

(سوزم و سازم و ناید ز درون فریادم
کاش من زودتر از فاطمه جان می‌دادم) 2 

از زمانی كه شریکِ غَمم ازدستم رفت
هر دَم آید غمی از نو به مبارک بادَم

کاش روزی که زدی ناله کنار دیوار
چون درِ سوخته می‌سوخت همه بنیادم

كس نداند كه در آن دَم به تو و من چه گذشت
(تو نفس می‌زدی و من ز نفس افتادم) 2