سوز بده بر سخنم، به دل سوخته ی خواهرت

سوز بده بر سخنم، به دل سوخته ی خواهرت 
تا كه بگویم سخن از، تن صد چاك علی اكبرت 

ناله زنم یاد كنم ز لب خشك علی اصغرت 
گوهر اشكم شده ایثار تو 

گریه كنم یاد علمدار تو 
*** 

ای پدر و مادر من، به فدای لب عطشان تو 
نیزه و شمشیر و سنان، كفن پیكر عریان تو 

بر سر نی جلوه كنان، سر همچون مه تابان تو 
مرا مران مرا مران از درت 

به پهلوی شكسته ی مادرت 
*** 

شعله ی دل جای نوا، همه شب سر كشد از نای من 
ناله برآید همه دم، به سما از همه اعضای من 

كز چه جدا شد ز بدن، لب عطشان سر آقای من 
وای من و وای من و وای من 

شسته شد از خون رخ مولای من 
*** 

گریه بر آن كشته كنم، كه بر او ارض و سما گریه كرد 
مادر و جد و پدرش، به نهان و به ملا گریه كرد 

بر تن صد پاره ی او، پسرش روح خدا گریه كرد 
پیروی از روح خدا می كنم 

یاد حسین و شهدا می كنم