سوختن را به عینه معنا کرد

سوختن را به عینه معنا کرد 
آنچه با یاس هُرمِ گرما کرد

گل در آتش اگر که جمع شود 
دیگر آن را نمی‌توان وا کرد 

رک بگوییم، مادرِ ما سوخت 
شعله با صورتش چه بد تا کرد

بانویی بی‌پناه و چهل نامرد 
قتلگاهی شلوغ برپا کرد

دومی داد زد سرِ زهرا 
یک نفر هم نگفت بی‌جا کرد

نفسش رفت، تا لگد کوبید
فضه او را دوباره احیا کرد