سلام من به مدینه

سلام من به مدینه، به آستان رفیعش
به مسجد نبوی، به لاله‌های بقیعش

سلام من به علی و به صبر و علم عجیبش
سلام من به بقیع و چهار قبر غریبش

......
بر هم نزن نماز مرا، بی هوا نزن
حالا که می‌زنی جلوی آشنا نزن

سجاده و عبای مرا می‌کِشی بکِش
امّا لگد به تربت کرب و بلا نزن

.....
می‌زد مرا مغیره و یک تن به او نگفت
زن را کسی مقابل شوهر نمی‌زند

.....
گفتم بهش موم و نکش
زخمه پا‌هام امّا هر جوری که هست میام

سیلی نزن می‌شم کبود
اینجوری شرمنده می‌شم جلو عمّه‌هام