سلام من بر ساحت حضرت قمربنی هاشم

سلام من بر ساحت حضرت قمربنی هاشم 
می گیره آخر جونمو غربت قمربنی هاشم 

زان که شدم من ساخته با تربت قمربنی هاشم 
تا آخر عمر می کشم منت قمربنی هاشم 

به تو شدم پناهنده ز شرم بدی 
می شم آواره اگه یه شب رام ندی 

من دست ازت بر نمی دارم به خدا 
ام البنین تا بهم نگه ولدی 

به تو اسیرم نگی نیا، کجا برم 
بی تو می میرم نگی نیا، کجا برم 

از سر سفره ی تو به خدا، یه عمره که 
روزی می گیرم نگی نیا، کجا برم 

فاطمی ام فاطمی ام قمربنی هاشمی ام 
*** 

سنگ صبور غصه هام گریه هام قمربنی هاشم 
محرم راز این دل مبتلام قمربنی هاشم 

راه میونبُر از خودم تا خدام قمربنی هاشم 
تو روضه ی تو انگاری کربلام قمربنی هاشم 

از کودکیم بر در تو زنجیر شدم 
تا به خودم اومدم نمک گیر شدم 

کاشکی یه روز مثل پیر غلامات بگم 
پیر شدم اما چه خوب جایی پیر شدم 

حال و هوای گریه کنات، یه چیز دیگه است 
شور و نوای سینه زنات، یه چیز دیگه است 

از همه شبهات خاطره ای، دارم ولی 
شب تاسوعای محرمات، یه چیز دیگه است 

فاطمی ام فاطمی ام قمربنی هاشمی ام 
*** 

یه عمر مستم از می و ساغرت قمر بنی هاشم 
سردر باغ جنتم سردرت قمر بنی هاشم 

جوونیمو دادم به پای منبرت قمر بنی هاشم 
علقمه می خواد در عوض، نوکرت قمر بنی هاشم 

شب روضه ت طعنه بر سحر میزنه 
خیل ملک اینجا بال و پر میزنه 

میون شور هروله غوغا میشه 
وقتی که مهدی میاد به سر میزنه 

فدای بیرق مقدسِ، عزات بشم 
مادرم کرده به مادرت، سفارشم 

بگید اجل رو بدونه خیلی وقت که 
زیر علم دارم انتظارش می کشم