سرزمین‌ بی‌ حسین

سرزمینِ بی‌حسین یعنی یه ویرونه
هرجا بوی حَرَمو میده یعنی خونه
زنده می‌مونه، زنده می‌مونه

تو رو بارونِ خدا اَشکمو باور کن
این شبا تو بغلت حالمو بهتر کن
نگاه به نوکر کن، نگاه به نوکر کن

بغل واکن، که پناهِ خودمی
بغل واکن، تکیه‌گاهِ خودمی، بغل واکن

معرفت یعنی، خط به خط یعنی
عظمت یعنی اَبی‌عبداللّٰه 

بی‌کران یعنی، ضربان یعنی
مهربان یعنی اَبی‌عبداللّٰه

(حسین یا اَباعبداللّٰه...)

وقتی مُردم، کی جای من میاد زیارت؟ 
می‌شینه جلو ضریحت
می‌مونه به زیرِ سایت، می‌مونه به زیرِ سایت

کُشته منو دلشوره، راهِ من ازت دوره
تو به من حواست هست، ولی چشمِ من شوره

تو چقده آقایی، نَفَسِ مسیحایی
تو رو به علی‌اکبر، نذاری بِرَم جایی

رفیقِ روزگارِ سختی، که زندگیمو از تو دارم
همیشه گفتم آرزومه، مادرمو حَرَم بیارم

با مادرم، ایشالا اربعین بیام حَرَم
سلام بدم، به محضرِ تو اِی شَهِ‌کَرَم