سر تو نقش فلک، نقش بیابون بدنت

سرِ تو نقش فلک، نقشِ بیابون بدنت
کشته ما رو بوی آه قربونِ زخم دهنت
 
بهتره باد بوزه فقط به وصفِ تن تو 
بهتر از خاک مگه هست تا بشه پیراهن تو 

عالمو بی‌قرار کنم
خیمه‌هاتو چی کار کنم؟ 

خودم پناه عالَمم 
کدوم طرف فرار کنم؟

کشته‌ی کربلا، حسین
خسته‌ی نیزه‌ها، حسین 

نمی‌شد حداقل طبق شریعت بکُشن؟ 
این همه ساعت بکُشن 

بهتره پا نکِشی این همه غوغا نکنی 
اگه می‌خوای پامو به مقتلِ خون وا نکنی 

وقت جدا شدن که نیست 
رفتی و دست من که نیست 
اشاره می‌کنی نیا 
قتلگاه که جای زن که نیست