سخن با یار گفتن با کنایه عالمی دارد
سید جواد ذاکرپسندیدن11
بازدید100+
سخن با یار گفتن با کنایه عالمی دارد **** همه روز روزه کردن همه شب نماز خواندن همه ساله از پی حج، سفر حجاز کردن به مساجد و معابر، همه اعتکاف کردن طلب گشایش کار زِ کارساز کردن بهخدا قسم کسی را ثمر آنقدَر نبخشد که به روی یک حسینی درِ بسته باز کردن **** مادرم عشق تو را داد به من شیرهی جان پدرم عشق تو را داد به من تلقینم **** حسین ابن علی با یک نگه دل از خدا بُرده خوشا بر حال آن دلبر که دلبر زینبی دارد گر عاقلان به جانبِ عقل اکتفا کنند دیوانگان به معجرِ عشق اقتدا کنند **** آنجا که حقیقت است، باطل صفر است فکرت چو بُود حلّ مسائل صفر است گر از جانب حق علی ولیالله است شورای سقیفه در مقابل صفر است **** عشق یعنی مستی و دیوانگی از تمام عاقلان بیگانگی عشق سرسپردن بر جنون دمبهدم انّا الیه راجعون عشق یعنی یاد رویش در نماز شهرهی تکبیر اما سرفراز عشق یعنی چشم و ابروی علی سر نهادن روی زانوی علی عشق یعنی یاور مولا شدن خاک پای قنبرِ مولا شدن عشق یعنی بوسه بر دست نگار عشق یعنی خون دل در پای یار عشق یعنی بیخیال از سرنوشت فکر او بودن نه در فکر بهشت عشق یعنی لا فتی الّا علی نفی هستی از همه الّا علی عشقبازِ اولِ عالم خداست اولین معشوق حق مولای ماست عشق یعنی گفتن یک یا علی در کنار کعبه اما با علی زاهد به غلط خواند مرا کافر و مرتد محدود ندارد خبر از عالم بیحد دیوانگیِ کوی علی فوق کمال است دیوانه علی را نپرستد چه پرستد!؟