سالها به غیر احتشام ندیدی

سال‌ها به غیر احتشام ندیدی
محترمی غیر احترام ندیدی

بیم کجا داشتی ز جنگ و حوادث؟ 
صلح پدر را به جز قیام ندیدی

ای که سلامت رسیده از تو به عالَم
بعد کربلا دگر سلام ندیدی

ای که طبیبی به درد غربت مَردم
زخم گرفتی و التیام ندیدی

نان‌خورِ اجداد تو فقیر و اسیرند
وقت اسارت ولی طعام ندیدی

شب شده روزت اگر چه از غم کوفه
شکر خدا کن که روز شام ندیدی

حرف شنیدی ز شمر و حرمله امّا
فحش شنیدن ز روی بام ندیدی

نای عمو دیده‌ای اگر چه سرِ نِی
چوب به روی لب امام ندیدی

شکر خدا کن نرفته‌ای به خرابه
شکر خدا مجلس حرام ندیدی