ساربان

ساربان رحمی کن به حال زارم ترحّم
گوهری در این بحرِ خون کنون کردم گم

بی‌حسین مرا این سفر صفایی ندارد
قلب مضطرم طاقت جدایی ندارد

در دلم بُود آرزویش
مهلتی ببوسم گلویش