چقدر تو حرف زدن مهربونی

چقدر تو حرف زدن مهربونی
تو مثلِ بابام حسن مهربونی

تو مدینه به همه گفته بودم
بیشتر از همه با من مهربونی

عمو جون مثلِ بابام کریم می‌شم
واسه تو مدافعِ حریم می‌شم

نمی‌زارم تورو از من بگیرن
من بدون تو بازم یتیم می‌شم

نمی‌زارم کسی چپ نگات کنه
زبونش لال کسی بد صدا کنه

سفارش کرده بابام به مادرم
من و قاسمُ باید فدا کنه

شمر لعنتی برو پا پس بکش
از سرِ عزیزِ زهرا دست بکش

عمو جون من جلوشونو می‌گیرم
قربونت بشم یِکم نفس بکش

اومدم که مشکلا‌رو حل کنم
تا به حرفایِ بابام عمل کنم

دستم از تنم جدا شده عمو
چجوری حالا تورو بغل کنم

گفته بودم خودمُ نشون می‌دم
پاش بیوفته واسه‌ی تو خون می‌دم

عاقبت بخیر شدن همینِ که
من دارم تو بغلِ تو جون می‌دم