زیر هجوم درد شکسته است قامتم

زیر هجوم درد، شکسته است قامتم 
تقدیر من غم است، چه تلخ است قسمتم 

کاری نمی‌کنم به تو نزدیک‌تر شوم
انگار من بدون حضور تو راحتم

طی طریق من به نیازم رسیدن است
تو گریه می‌کنی به من و من به حاجتم

ی غایب از نظر، تو حضورت همیشگی است
بیچاره من، منی که گرفتار غیبتم

چشمم به التماس دعای بقیه بود
نعمت تو هستی و پی کفران نعمتم

ای آبروی عاریه ماندگار نیست
با سیلی گناه شده سرخ صورتم

دست مرا بگیر و دخیل حسین کن
من بی حسین گمشده‌ام آخر خطم