زمین گیرم چه غریبونه من میمیرم
علی نجفیپسندیدن0
بازدید200+
زمین گیرم چه غریبونه من میمیرم دم آخر چه ناخوش احوالم دلم خونه نگاهم سمت آسمونه (توی حال و هوای گودالم)۲ خواهر تو که اسوهی صبره یه جای کابوسم (حتی توی قبره)۲ الشمر و جالس علی صدر نفس مادرت گرفت گریهی خواهرت گرفت اون بی حیا سر و برید جلوی دخترت گرفت (وای حسین)۳ تک و تنها پر خونه کاسهی چشمام باغربت نشسته رو دوشم دم آخر پیرهنت خونیتو برادر میگیرم من میون آغوشم یادته که حرمله میخندید یه بی حیا اومد پیرهنت دزدید من بمیرم رقیهتم میدید یکی با نیزه میزد و یکی عصا یکی با مشت هر کی با هر چیزی که داشت تو رو میزد به قصد کشت (حسین وای)۳ نمیبینی پای درد دلم میشینی هنوز اون غصه ها میدن آزار من آواره، با لباسای پاره پاره جلو نامحرمان سر بازار این لباس اگرچه دودیه سوغاتی داداش قوم یهودیه روی تنم هزار کبودیه تو کوچههای شهر شام همگی نیرنگم زدن تو کوفه هممحلیها خندیدن و سنگم زدن (وای حسین)۳ (شام کجا)۲ عمهی سادات کجا (شام کجا)۲ رقیه سادات کجا