زبانم الکن است ولیکن روشن است
حسین ستودهپسندیدن5
بازدید200+
زبانم الکن است ولیکن روشن است خدایی کند بر دو عالم فقط او رضای فاطمه برای فاطمه اگر نام حیدر شنیدی بکش هو امیرالمؤمنین خداوند زمین چو بالاتر از هرچه بالاترینی قضا در دست تو فضا سرمست تو تو هم جانی و هم تو جان‌آفرینی برده عقل و دل و ایمان مرا روی تو گوشه‌ی عرش خدا گوشه‌ی ابروی تو دل گرفتار خم طره‌ی گیسوی تو قضا علی قدر علی روای وقت سحر علی به وقت رزم ظفر علی بشر کیف بشر علی علی جان ای پدر بفرما یک نظر بر احوال این چاکران سیه‌رو فلک چشمان تو بلاگردان تو چه کردی به پیمان یار سیه‌رو قدیمی از قدیم صراط المستقیم دمیدی به عیسی دم حیدری را به دستانت زمان فراتر از مکان به زیر آوری چرخ نیلوفری را اختیار همه‌ی ماست علی‌جان به کفت باطل است در طرف دیگر و حق در طرفت کعبه خود سجده کند صبح و مسا بر نجفت سلام الله علی شه ارض و زمان ابالفضل العباس خداوند غیرت تماماً حیدری علی دیگری ندیده زمین این‌چنین بااصالت بیا و جان من مرا گردن بزن که من آرزویم فقط دیدن توست خدا را مظهری خدای دلبری ملاک از عبادت پرستیدن توست بک یا حضرت عباس تمنای من طاق گیسوی تو محراب و مصلای من من به تو سجده کنم دلبر رعنای من حسین جانم آقا..