ز من مپرس جهان را، دلیل شادی چیست
حاج مهدی سماواتیپسندیدن4
بازدید200+
ز من مپرس جهان را، دلیل شادی چیست ز من مپرس فلک را، بساط عیش چراست بهوش باش، ببین ساکنان هر شمشک ندا کنند که میلاد سیدالشهداست میلاد امام تشنگان است امشب مارا می مقصود به جام است امشب ای باد صبا خطم رسولان را گوی اسباب شفاعتت تمام است امشب به هر طرف نگری جلوهی جمال خداست ادب کنید که میلاد سیدالشهداست گرفته ختم رسول روی دست آینهای که در صحیفهی او صورت خدا پیداست به مظحف رخ او با وضو نگاه کنید که نقطه نقطهی آن جای بوسهی زهراست شکوه داوری و صورت محمدیاش دل از رسول خدا میبرد ز بس زیباست رسول، حیدر و زهرا دهد دست به دست به خنده خنده گلی را که گل بنِ طاهاست (هنوز نیامده بگرفت دست فطرس را)۲ که دستگیریه از پا فتادگان با ماست طلب کنید ز معبود هرچه میخواهید که مستجاب در این لیله شریف دعاست به بیت بر چراغ هدایتی تابید که روشناییاش افزون ز وسعت دنیا به منکران شفاعت بگو نگاه کنید حسین بر روی دست شفیعه دو سراست خدا به ختم رسول کشتی نجاتی داد که پیش وسعت او گم هزارها دریاست در انبیا و روسول ائمه تنها اوست که خاک تربتش از بهر هر درد دواست رسول گفت حسین از من است و من ز حسین نبی حسین و حسینش همان رسول خداست چه دیدنیست به بستان سبز وحی گلی (که نقش بوسهی پیغمبرش به سرتا پاست)۲ به شهریاری عالم مقام خود ندهد کسی که پشت در خانهی حسین گداست ُهنوز مشعل نور است لا اری الموتش هنوز نعرهی هیهات او به اوج سماست به صبح سوم شعبان ولادت اول (ولادت دگرش ظهره روز عاشوراست)۲ نوشتهاند ز خونش به صفحهی تاریخ که هرکه در ره حق شد فنا بقای بقاست خدا گواست، غلام سیاه چهرهی او به خیل چهره سفیدان روزگار آقاست اگرچه شیعه بود با محبتش مشهور جهانیان به خدا او امام ما و شماست حسین کیست، چراغ هدایتی که از او همیشه روشن هفتاد و دو چراغ هدیست نسیمی از حرمش گر گذر کند به جحیم جحیم مگر بفروشد به خلد ناز رواست حسین کیست، چراغی که محفل نورش تنور و مقتل و نوک سنان و طشت طلاست وظیفهی همهی انبیا به دوشش بود گذشت از سر و جان و کرد قامت راست نه خم به ابرویش افتاد نه به زانویش ستاد راست و قامت به بذل جان آراست (هنوز آدم خاکی نگشته خاکش خلق که سینه کرد سپر از خدا شهادت خواست)۲ تو از حسین شنیدی، بگو حسینی کیست؟ هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست حسین کیست؟ شهیدی که پرچم سرخش به دوش شیعهی او در تمام نهضتهاست (حسین کیست؟ امامی که در تمام ملل به هر زمان بشریت بدون او تنهاست)۲ حسین کیست؟ ذببیحاللهی که دین خدا حیات یافت ز خونش، حسین خون خداست کجا رواست که با یکدیگر کنار آیند حسین عبد خدا و یزید عبد هواست (حسین، جان حقیقت، روان آزادیست اگرچه پیکر او قطعه قطعه در صحراست)۲ سر بریدهی او با شما سخن گوید سکوت کردن مظلوم و ظلم هر دو خطاست ز عضو عضو جدا از همش به ما گوید (حساب آل محمد ز اهل ظلم جداست)۲ چون صبح دم سوم شعبان گردید خورشیده رخ حسین تابان گردید در نیمه شبه چهارم شعبان هم ماه رخ عباس نمایان گردید بوی گل یاس آمد، حضرت عباس آمد...