روی این پشت شکسته کوهی از غم ریخته

روی این پشت شکسته کوهی از غم ریخته
بر سرم بی‎تو برادر خاکِ عالم ریخته

زود پیدا کردمت، این قدرها هم سخت نیست
پیکرت را دیده‎ام، در راه کم کم ریخته

رد سرخی که به‎دنبالم کنارت آمده
خون دستِ توست، از ما بِین دستم ریخته

زخم‎هایت، ابروانت، بند بندت وا شدند
بر سرت انگار صدها ابن مُلجم ریخته

از عمودی که سرت خوردست سنگین‎تر نبود؟
چهره زیبای تو بدجور درهم ریخته

********
شاعر: حسن لطفی