از آن دَم که ادب را نزد این ساحت نگه دارم
مجتبی رمضانیپسندیدن2
بازدید95
از آن دَم که ادب را نزد این ساحت نگه دارم شده زهرای مرضیه از آن ساعت نگهدارم خدا مهمانِ اربابش کند جَنَّت که بابایم به من آموخت تا پای عَلَم، حرمت نگه دارم در این دنیای ظلمانی، فقط باید دلم را با نوای یاحسین از شرِ مَعصیت نگه دارم چرا دار و ندارم را نسازم وقف این روضه؟ برای روز وانفسا چرا حسرت نگه دارم؟ به من آموخت رهبر با شهادت درس غیرت را همیشه یاد او را زنده در هیئت نگه دارم به زیر خاک هم از خاکِ تربت دل نخواهم کَند برای روز دفن خود کمی تربت نگه دارم اگر رد شد حسین از قبر من، فِی الفور میگویم: بمان تا که سرم را زیر پاهایت نگه دارم ***** ای نور ديدهی حسن اینجا چه میکنی در بین و تیغ نیزهی اَعدا چه میکنی دیگر کسی نمانده تو را تا حرم بَرَد در این سپاه یکّه و تنها چه میکنی عمه ز خیمهها آمد و داد میکشد با نالههای زینب کبری چه میکنی باشد تو آمدی که در آغوش گیرمت اما فردا به روی نیزهی اَعدا چه میکنی