چشم ما منتظران از غم تو بارانیست

چشم ما منتظران از غم تو بارانیست 
تا نیایی به خدا خیر در این دنیا نیست 

حسرت دیدن تو قلب مرا سوزانده
آتشی جز غم تو در دل من برپا نیست

انتظار فرجت افضل‌الاعمال من است 
که به جز دیدن تو بر لبم استدعا نیست 

ما از این روضه به آن روضه به دنبال توییم
کار ما تا تو نیایی همه سرگردانیست 

تا نیایی به خدا بی‌کس و کاریم همه 
بی‌تو این زندگی‌ام، زندگی‌ام زیبا نیست 

شب پنجم سفری سوی مدینه داریم
بُعد منزل نبوَد این سفر روحانیست 

*******

امامزاده‌ی آبادی هم حرم دارد
ولی برادر زینب هنوز بی حرم است 

*******

اونجا که غم از آسمونش می‌باره، حرمِ کریمه
تنها حرمی که روضه‌خون نداره، حرم کریمه

اومدم زیارتت بی گریه، بی زاری
چرا هرچی غربته تو داری؟
چقدر حرف نگفته داری؟

*******

چیزی نشده خیالت راحت
پاشو پسرم بیا برگردیم
ستم اینا یکی دوتا نیست 
ما که همه رو تحمل کردیم

فقط ببین چادرم یکم خاکی شد چیزی نشده
فقط ببین از گوشم یکم خون اومده چیزی نشده

از قصه‌های کوچه چیزی نگی از امشب
چیزی نگی به بابا، چیزی نگی به زینب

******

من ایستاده بودم دیدم که مادرم را
دشمن گهی به کوچه گه بین خانه میزد

گردیده بود قنفذ همدست با مغیره 
این با غلاف شمشیر او تازیانه میزد 

*******

یعنی داره چشام درست می‌بینه
عمو جونم زخمی روی زمینه
باید سریع‌تر برسم به مقتل
رو سینه داره قاتلش می‌شینه

من که نمردم
سرباز آخرش میشم
من که نمردم
یک تنه لشکرش میشم
من که نمردم
تنهایی یاورش میشم

افتاده پیکر عمو بی جون
جلو چشم منو گرفته خون
والله لا افارق عمی
رجز می‌خونم و میرم میدون