هیچکس دردِ مرا جز تو نفهمید حسین
سید امیر حسینیپسندیدن22
بازدید600+
(حسین آرامِ جانم حسین روح و روانم)۲ هیچکس دردِ مرا جز تو نفهمید حسین و کسی حال مرا جز تو نپرسید حسین آمدم روضه و خالی شدم و فهمیدم دردِ دلهای مرا غیرِ تو نشنید حسین من ملک بودم و فردوس برین جایم بود لطفت آورد مرا خیمهی خورشید حسین (جگرم خرج تو شد ای جگرت خرج علی)۲ چشم ما سرخ شد آنقدر که بارید حسین من به امیدِ فرج آمدهام کاری کن کس نرفتهاست ازین غمکده نومید حسین داشتم هرچه به تاراجِ غمش رفت فقط به روی سنگ مزارم بنویسید حسین امشبی را شه دین در حرمش مهمان است روضهخوان خواند و فقط فاطمه نالید حسین تا خجالت نکشد، تا که نمیرد عباس پیش زینب ز امان نامه نپرسید حسین (بیشتر زخم کف پای یتیمان میشد)۲ (تا دمِ صبح اگر خار نمیچید حسین)۲ **** (زن جوان که به دستش عصا نمیگیرد عصای منِ قد خمیده شانهی حسن است) برای آنکه بمانی بگو چکار کنم چه ماندهاست برایم بگو نسار کنم گلایه، گریه، تمنا، نگاه، قربانی بگو چکار نکردم، بگو چکار کنم نمانده یار برایت، نمرده خواهرِ تو اشاره کن که برای تو کارزار کنم اشاره کن که ابالفضل دیگرت باشم علم بگیرم و کار سپاهدار کنم هنوز چادرِ خاکی مادرم به سر است اراده کن که جهان را پر از غبار کنم ولی بدون تو جانی به من نمیماند پس از تو مجبورم صبر اختیار کنم اگر تو کشته شوی من همین زنِ تنها میان این همه دشمن، کجا فرار کنم؟ پر است خیمهات از بانوانِ پرده نشین بگو به ناقهی عریان که را سوار کنم؟ **** سرِ پیراهنت پیرم کردن (از زندگی، سیرم کردن)۲ مادر سفارش کرد که از زیر گلوت بوسه بگیرم گفتم همیشه به همه، من بیحسین جایی نمیرم اصلا نمیشه باورم داری منو تنها میزاری هی زیر لب اشهد نخون، اشکم رو داری در میاری پس چیشد قرارمون، منو میسپاری به کی امروز قربونی میشن، محرمام یکی یکی داره میلرزه تنم، پیش خواهرت بمون امروز آتیش میگیره خونهی امیدمون (ز راه دور میدیدم، گلویت عمه میبوسید مگر آماده کردی بهر خنجر، هنجرِ خود را) امروز غروب غارت میشه، حتی لباس پاره پارت تو بیعبا میشی و من، تن میکنم رخت اسارت میره به غارت خیمهها، چیزی نمیمونه برامون امروز تو آتیشِ حرم میسوزه موی دخترامون آره تنها میمونم، من با زخمای تنت چشم تو به خیمههاست، نگران میکشنت **** آره ولوله میشه، اینجا موقع فرار نوههای فاطمه، پا میذارن روی خار فرقه بالسیوف، فرقه بالرماح فرقه بالعصا، تورو میزدن اباعبدالله او میدوید و من میدویدم او سوی مقتل، من سوی قاتل او مینشست و من مینشستم او روی سینه، من در مقابل او میبرید و، من میبریدم او از حسین سر، من از حسین دل والشمر جالس علی، خنجر رسیده زیر هنجر اومد به گودالِ بلا، شمرِ لعین با نیتِ سر افتاده زیرِ دست و پا، تاجِ سرِ زهرای اطهر یه بیحیا سر میبرید، اونم جلوی چشم مادر خنجرش نمیبرید، از روی سینه پا نشد سر به این راحتیا از تنش جدا نشد آهی که حسین کشید، شد تو سرصداها گم زینب و کشت به خدا، ضربهی دوازدهم حسین... ای کاش گلوت را نمیبوسیدم ای کاش که موت را نمیبوسیدم تقصیرِ من است پشت و رویت کردن ای کاش گلوت را نمیبوسیدم پیرمردان ناتوان حتی با عصا میزدن بر بدنت تا خود حشر بر سنان لعنت که فرو کرده نیزه بر دهنت **** به لب رسیده جونم، کجا میری، کجا میری بذار پیشت بمونم، کجا میری کجا میری یاور مهربونم، کجا میری، کجا میری غصههاتو میدونم، کجا میری، کجا میری اینجا پر از درده پر مردهای نامرده نرو عزیزم عزیزم بعد تو و عباس حال و روزِ حرم غوغاست نرو عزیزم عزیزم نرو نرو نرو به خاطرِ دلم نرو جدایی سخته نرو نرو نرو تمومِ حاصلم نرو جدایی سخته بابا بابا نگفتی دختری داری حالا محل نمیذاری شدم عجب گرفتاری **** همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دستِ دشمن اگه به سرش برسه وای خدا به دادِ موی دخترش برسه تو شیبِ گودال سرازیر شد (حسین پیر شد)۲ آخ ته گودال، نفسگیر شد **** امشبی را شه دین در حرمش مهمان است مکن ای صبح طلوع عصرِ فردا بدنش زیر سُمِ اسبان است مکن ای صبح طلوع (حسین حسین شعارِ ما شهادت افتخارِ ما)... (خونی که در رگِ ماست هدیه به رهبرِ ماست)... به روح به دم، لبیک یا حسین... بابی انت و امی یا اباعبدالله... لبیک یا حسین...