نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

ای جان جهان، جهان جان ادرکنی قیّوم زمین و آسمان ادرکنی احیاگر صد دَمِ مسیحا اَلغَوث یا حضرت صاحِبَالزَمان ادرکنی * * * * فرق دارد به یقین مزه احسان حسن لب ما بوسه نگیرد مگر از نان حسن زلف خود را به نخ چادر زهرا بسته است هر کسی هست در این دهر، پریشان حسن کرمش دست گدا را به خداوند رساند سائلان را بنویسید مسلمان حسن بیحرم هست، ولی هر چه حرم زنده از اوست زائر کربوبلا هم شده مهمان حسن (کریم کاری بهجز جود و کرم نداره آقام تُو مدینهست ولی حرم نداره) * * * * بگذار بگویمت به فریاد مولای سخن به لکنت افتاد * * * * وقتی علی رو مبارزه اونجوری زخمی کرده دشمن حتماً تو میشی بدتر از اِرباً اِربا مطمئناً اینجا دوباره بابات میمیره اون داغهایی که مدینه دیده اینا حسودن، رُوتو بپوشون کوچه اگه وا شد، مراقب باش عموجون میجنگن اینها مثل مدینه نیزه به پهلو میزنن یا توی سینه ای وای، ای وای، ای وای کینههای حسنه که تُو قلب دشمنه به تلافیِ جمل هر کسی سنگت میزنه ای وای، ای وای، ای وای نرسید پا به رکاب، لب تشنه لب آب چجوری زدن گل حسن شده مثل گلاب * اونجوری که جنگیدی خب معلومه کینهت رو گرفتن با خون پیشونیت رُو خاک کربلا حسن نوشتن هر کی یه سهمی برده عموجون سنگا به چشمت خورده عموجون با نعل مرکب اِنقدر دویدن قد تو رو قد اباالفضلم کشیدن هر استخونت خُرده عزیزم نجمه میون خیمهها مُرده عزیزم ای وای، ای وای، ای وای باز دوباره نوبت شمر و حرمله شده تویی اولین شهیدی که تن تو لِه شده ای وای، ای وای، ای وای اینقده کوبیدنت، نرمه استخون تو حسنم بیا کمک، ببرم جَوون تو (افتادم از پشت فَرَس عمو به فریادم برَس)
هنوز نظری ثبت نشده