ای بزرگ همه، نوزاد اباعبدالله
سید امیر حسینیپسندیدن6
بازدید500+
ای بزرگ همه، نوزاد اباعبدالله وارث غیرت اجداد اباعبدالله حضرت محسنِ اولاد اباعبدالله با تو حاجت به همه داده اباعبدالله پَر ِ قنداقهی تو بال و پر نوکرهاست چون عمو روضهی تو چارهی ما مضطرهاست شب هفتم چقَدَر مثل شب تاسوعاست هر چه خواهید بگیرید شب معجزههاست یارمان بابِ حوائج شده حاجات رواست کرمش شامل عالم شده از بس آقاست این طبیبی که کُنَد درد، دوا نشنیده غالباً بیشتر از خواهشمان بخشیده کیستی ای همه صاحب نفسان نوکر تو ای بزرگان همه زانو زده در محضر تو رو زده آبروی عالم امکان سرِ تو شیر سرخ عربستان شده آبآور تو ابر و باد و مه و خورشید و فلک حیرانتض اکبر و قاسم و عباس بلاگردانت ****** تو میری و میاد مغیره به اشکای چشم من میخنده عمداً قنفذ جلوی چشمام غلافشو به کمر میبنده ****** بخواب مادر حرم در اضطرابه عزیزم خوشکلم حالم خرابه زبونت دور لبات نکش عزیزم اینا آب نیس، اینا اشک ربابه رقیه داره جون میده برا تو لبات خونه نزن رو هم لباتو دلیلش این خراش گونههاته که تو قنداقه بستم دست و پاتو میبینی که اسیر رنج و دردم حلالم کن برات کاری نکردم چی میشه این دم آخر عزیزم به من مادر بگی، دورت بگردم خجالت میکشم از روی ماهت فدای روضههای تو نگاهت دیگه وقت نبرده پهلونم برو مادر خدا پشت و پناهت