نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
روز اول که به دنیا اومدم
[ سیدرضا نریمانی ]روز اول که بهدنیا اومدم زبونم وا شده به تربت تو به تنم کرده بابام پیرهن سیاه منو آورده توی هیئت تو دیگه بعد از اون روزا، میدونی چقدر هواتو کردم دیگه بعد از اون روزا، هوای کربوبلاتو کردم دیگه بعد از اون روزا، روز و شب گریه براتو کردم دیگه عادت کردم به نگات خودت آرومم کن با دعات «یا اباعبدالله الحسین» روز آخر که از این دنیا میرم رو زبونم میذارن تربت تو آرزومه جوری از دنیا برم که یادم کنن توی هیئت تو تو سرازیری قبر، من فقط دنبال تو میگردم همه امّید منه، گریههایی که برا تو کردم تو برس به دادم توی قبر نبری از یادم توی قبر بشنو این فریادم توی قبر «یا اباعبدالله الحسین روسفید مثل غلامسیات حسین میریزیم هستیمونو بهپات حسین مثل هم ولایتیمون حججی دوست داریم که سر بدیم برات حسین کربلا تموم نشد، چرا حُرِّ دل ما حیرونه کربلا تموم نشد، اونکه با حسینه خوب میدونه عاشورا همینروزاست، کیه که پای امام میمونه کاش اسیر دنیا نمونیم از رفیقامون جا نمونیم «یا اباعبدالله الحسین» باید اون که غم مَردمو داره سرِ راحت روی بالین نذاره مثِل محسن حججی نفس نفس پای این عشق و جهاد جون بذاره هیئتیهای حسین، بارِ نون و خرما بر دوش دارن هیئتیهای حسین، مَردای حلالخور بازارن هیئتیهای حسین، پای سنگرْ تو دمشق بیدارن نمیمونیم کاش ما زیر دِین بشیم اونکه دوست داره حسین «یا اباعبدالله الحسین» ***