رو سپید

حتماً دعای، نیمه شبای، تو حرم امام رضا یه روز می‌گیره
حیفه یه خادم، بعد یه عمری، شبیه آدمای معمولی بمیره

شهید زندگی کنی، شهید می‌شی
امام رضایی باشی رو سفید می‌شی

کی چی می‌خواهدش تو حرم، فرقی نداره
پنجره فولاد رضا، نه نمیاره

(امام رضا، منم بخر، بین زمین و آسمون منم ببر
امام رضا، راه بده، تو آغوشت منم پناه بده
راه بده)۲

بازم یه خادم، موقع خدمت
بختش شبیه سر و صورتش سفید شد

من غبطه خوردم، به هرکسی که 
بالاخره یه روز تو زندگیش شهید، شد

کاش تنمو میون پرچما بذارن
تابوتمو واسه وداع حرم بیارن

یه کاری کن منم براتمو بگیرم
برای بچه‌های فاطمه بمیرم

امام رضا منم بخر، بین زمین و آسمون منم ببر
امام رضا راه بده، تو آغوشت منم پناه بده
راه بده…