رفیق من شی

تنها شدن می‌ارزه رفیقِ من شی
راهی قشنگه تو هم طریقِ من شی

با تو می‌ارزه پیر شدن تویِ جوونی
با تو می‌ارزه باشی بی‌نام و نشونی
با تو می‌ارزه تا ابد تنها بمونی

با تو می‌ارزه دردِ دوری و کشیدن
با تو می‌ارزه مَزِّه غَمو چشیدن
با تو می‌ارزه نرسیدن و رسیدن

رو به راه نشدم
اومدم کربلا ولی، سر به راه نشدم
مثل سنگِ مرمرِ کربلا نشدم
حتی اندازه‌ی یه مُشت بوریا نشدم

به غلام سیاه ردمون نکن
جلو چشمِ کسی بدمون نکن

به ضریحِ طلات، به شبای حرم
کسی غیرِ تو نیست، که پناه ببرم

(حسین وااای، حسین وااای...)