رخصت بِده تا که سپرت شم
علی اکبر حائریپسندیدن34
بازدید19.8K
رخصت بِده تا که سپرت شم پَرپَر مثل جسم پسرت شم همه کس مایی، خواهر برات بمیره تنهایی همه کس مایی، سپاه میشن واسه تو دوتایی رخصت بِده که برن، منو اسیر نبینن رقیهت رو روی خاک بهونهگیر نبینن جسم صد چاکتو رو کهنه حصیر نبینن نبینن تو بیسر میشی غارت صد لشکر میشی نبینن من تو انظارم دستِ بسته تو بازارم امان از دل زینب... **** آمادهی رزمان دو برادر کمسن ولی شیرن مثل جعفر با هم قسم خوردن بگیرن انتقام اکبر رو با هم قسم خوردن لِه نکنن غرور لشکر رو رفتن تا کوچه نشه یه بارِ دیگه تکرار تا چشم مادرشون تو کوچهها نشه تار رفتن تا که نخوره سرِ زنی به دیوار گفتن میریم پَرپَر میشیم پیشمرگای مادر میشیم اکبر که رفت میرقصیدن به آقامون میخندیدن امان از دل زینب...