راحت بخواب برا همیشه

راحت بخواب برا همیشه
دیگه هیشکی مزاحمت نمی‌شه 

رفتی با این شکسته بالیت 
علی رو می‌کُشه بستر خالیت

می‌خوام که تدفین تو دیر تموم شه
با پشت دست روی تو خاک می‌ریزم
خونه‌ی من که خیلی اذیت شدی
خونه‌ی نو مبارکه عزیزم

هم تو جوونی هم علی جوونه
زندگی‌مو خاک می‌کنم شبونه
چجوری برگرده علی به خونه

قبرمه خونه بی‌تو زهرای من
وای من، وای من
کاش جای تو بودم و تو جای من
وای من، وای من

زهرا، اَنَا علی...

زخم دلم بهتر نمی‌شه 
ای حیدر اون حیدر نمی‌شه
زخم سرم هر چی که باشه 
خب زخم میخ در نمی‌شه

زخم پهلوی زنِ پا به ماه
نکنه نشد هنوز روبه‌راه
روضه‌هاشو گفتم هر شب به چاه
پشت در افتاده بود بی‌گناه 

کشتنش امّا می‌گفتن که خودش مُرد
خودش حتماً یه روز محکم به در خورد 
خودش خورده یه جا این چشم و گونه‌اش 
خودش آتیش گرفت لابد تو خونه‌اش 

وای وای زهرا...