دیوونه جز در خونه حسین کجا داره

دیوونه جز در خونه‌ی حسین، کجا داره؟
زیر خیمه‌ی حسین، دیوونگی صفا داره

دیوونه هیچی به جز، عشق حسین نمی‌دونه
ساقی از چشم حسینه یکی عاقل نمونه

چیزی جز دیوونگی سر نزنه از دیوونه
دیوونه آی دیوونه آی دیوونه آی دیوونه

حسین...

اگه دیوونه شنیدی، به ما میگن دیوونه
اگه دیوونه ندیدی، به ما میگن دیوونه

عشق من عشق حسین، نسل حسین عشق منه
دل من هر روز و هر شب، ز حسین دم میزنه 

حال دیوونه را کس نمی‌دونه، جز دیوونه
دیوونه آی دیوونه آی دیوونه آی دیوونه

دست و پای دل من، بسته به گیسوی حسین
به خدا کشته مرا، تیغ دو ابروی حسین

دل دیوونه خراب عشقه، آباد نمیشه
همچو شیرین که به کام دل فرهاد نمیشه

دیوونه هستیشو باخت، به یک نگاه مستونه 
دین ما دنیای ما، عقبای ما فقط حسین

حسین حسین...

دیوونه مست حسین، هستی مست دیوونه
هستیه هر دو جهان، بسته به هست دیوونه

هستی برپا شده تا ساخته بشه یه دیوونه
دیوونه آی دیوونه آی دیوونه آی دیوونه

(یه دیوونه گاهی گریونه و گاهی خندونه 
خنده و گریه‌ی دیوونه را کسی نمی‌دونه

دیوونه با گریه‌هاش، خیلی‌ها رو می‌خندونه)۲
دیوونه آی دیوونه آی دیوونه آی دیوونه

شاهدا دیوونه رو انگ ملامت میزنید
پیش دیوونه دم از عقل و سلامت میزنید

کوچه‌ی عشق حسین و همه کس نمی‌دونه
خودکشی کار و کس نمی‌بره به می‌خونه
با دیوونه در نیفت که اسم اعظم می‌دونه

حسین...

دیوونه می‌خونه رو با یک نفس، سر می‌کشه
هر چی سختی می‌کشه، از عشق حیدر می‌کشه

بر سر عهد و قراری که داره، برقراره 
همه‌ی دل‌خوشیش اینه که حسین و دوست داره
در ازل جامی که با ساقی قدیم داده اونه