دیدی آخر که غم عشق دگر بار چه کرد

دیدی آخر که غم عشق دگر بار چه کرد
شد علی‌اکبر تو چند علی‌اصغر تو

و نبودت به حرم کاش حقیقت باشد
لااقل دست نبردند سوی معجر تو
* * * *
کجایی ای علی‌اکبر جوان نوثمر من
چرا جدا شدی ای نازنین پسر ز بر من

مرا غریب به کرب‌وبلا فکندی و رفتی
خدا کم نکُنَد سایه‌ی تو را ز سر من 

ز دوریِ رُخ تو ای عصای پیریِ لیلا 
کمان شد عاقبت آخر ای پسر کمر من
* * * *
بلندبالا و نیک‌سیرت چنان پیمبر، علیِ‌اکبر
به خَلق و خُلق و به صوت و منطق نبیِ دیگر، علیِ‌اکبر

رسول صورت، بتول عصمت، علی‌ شجاعت، حسن سخاوت
حسین هیبت، چو بوالفضائل یلِ دلاور، علیِ‌اکبر

ستاره‌ی بی‌بدیلِ لیلا، برای شادی دلیلِ لیلا
عَلَیکَ قولاً ثقیلِ لیلا، عزیز مادر، علیِ‌اکبر

به کربلا تا که زائر آید همیشه پایین‌پاست مقصد
که با وجود تو شد ضریح حسین شش‌در، علیِ‌اکبر

چه دارم از تو برای گفتن، حدیث حُسن تو ورد دشمن
ولی نبودی، ولی نداری کم از برادر، علیِ‌اکبر

به صبح و ظهر و به عصر و مغرب، حسین امام و تویی مکبّر
پس از شمایان نماز هم می‌شود مکدّر، علیِ‌اکبر

خیام آل علی‌ست بستان، که هر کدام از شما بزرگان
یکی‌ست سرو و یکی‌ست نخل و تویی صنوبر، علیِ‌اکبر

چه گویم از شرح اِرباً اِربا، که دیده‌ام در تمامِ صحرا
علیِ‌اکبر، علیِ‌اکبر، علیِ‌اکبر، علیِ‌اکبر