ديونه ی كربلاتم، از بچگي مبتلاتم
سید مجید بنی فاطمهپسندیدن7
بازدید3.9K
ديونه ی كربلاتم، از بچگي مبتلاتم سينهزن روضههاتم، مديون چشماتم وقتي شبا بيقرارم، سرمو رو تربت ميذارم تو رو به يادم مييارم، دلبرو دلدارم قربون روضههات عطر سينهزنات قربون پرچم حرم كربلات كربلا، بسه دوري، مردم از بيصبوري بيقرار بيقرارم كربلا، خسته حالم، اين شبا تو خيالم سر رو شيش گوشت ميذارم حسين، واي *** خاطره ی اولين بار، نگاه به صحن علمدار دلم رو كرده گرفتار، دل تنگتم ای يار منو يه دل هوايي، خسته شدم از جدايي ميخوام بشم كربلايي، مردم ز تنهايي نميگم عاشقم آخه نالايقم ميدونم آقاجون برات آينه ی دقم كربلا، تا جوونم، آرزومه بتونم عاشقونه زائرت شم كربلا، دل دوباره، روز و شب ناله داره كي ميشه مسافرت شم حسين، واي *** كرببلا كشتي دل، شكسته و مونده در گل منو ندونسته قابل، آقام ابوفاضل ولي دل من ميدونه، ارباب من مهربونه منو به تو ميرسونه، بيتو دلم خونه سينه ام مبتلاست زخمي روضههاست همه آرزومه ديدن كربلات كربلا، چي كشيدي، اون دمي كه شنيدي ناله ی غريب مادر كربلا، در جنونم، از ته دل ميخونم روضه ی ارباب بيسر حسين، واي