دوش در جمع پریشان سخن از موی تو بود

دوش در جمع پریشان سخن از موی تو بود 
ون در آن حلقه‌ی ماتم غم گیسوی تو بود 

عندلیبان همه بشکسته دل از دوری گل 
ذکر بشکسته دلان صحبت پهلوی تو بود 

بس‌که زینب ز غمت لطمه به صورت زده بود 
صورت او همه نیلی شده چون روی تو بود

جامه‌ات تا به سحر بود به دامان حسین