دوست دارم

اونی که یه دنیا دل‌تنگه منم 
فکر نکن اهل گلایه کردنم 

هنوزم گاهی مثل بچگی‌هام 
بی‌بهونه زیر گریه می‌زنم 

هنوزم شبیه اون روزها آقا
واسه تو عاشق نوحه خوندنم 

هنوزم تا یکی روضه می‌خونه 
اشکمو با آستینم پاک می‌کنم 

من همون بچه‌ی بی‌آلایش
با یه دنیا خواهش
که هنوزم اسم تو براش یعنی آرامش 

من همون بچه بی‌سرمایه
که برای تو با یه کتیبه تکیه می‌زد با پسر همسایه

(به جون مادرم دوست دارم
تا دَم آخرم دوست دارم
به جون مادرم دوست دارم) 2

دارم کم‌کم شبیه جنون می‌شه
بیشتر از هزار تا کهکشون می‌شه

این چه سرّی من هرچی پیر می‌شم
ولی عشقم به تو هی جوون می‌شه

یادمه زلالیه بچگیمو
چی شد اینجوری شدم نمی‌دونم

عشقم این بود که شبای هیئتت
سینی چایی رو من بگردونم

منم اون بچه که توی هیئت
به همه رو می‌زد
که دو خط نوحه بخونه توی هیئت واست

منم اون بچه که توی دسته
نیمه‌ی شب خسته
روی دوش بابا نَم نَمک چشماش رو بسته

(به جون مادرم دوست دارم
تا دَم آخرم دوست دارم
به جون مادرم دوست دارم) 2