دورهم جمعند هرشب دلبر و دلدارها

دورهم جمعند هرشب دلبر و دلدارها
خوش به احوال پریشان همه بیدارها

توبه کردم هی شکستم توبه‌ها را پشت هم
خسته‌ام من از خودم، از این‌همه تکرارها

درد دین دیگر ندارم، دل به غفلت داده‌ام
وای اگر اسمم رود در زمره‌ی بی‌عارها

ربّی اَفْنَیتُ شَبابی دست خالی آمدم
ورشکسته بنده‌ام، سرخورده از بازارها

عاقبت این بنده‌ی آلوده لایق می‌شود
بی‌نتیجه که نمی‌ماند همه اصرارها

نا امید از رحمتت هرگز نبودم، نیستم 
بدتر ازمن را تو بخشیدی خدایا بارها

خسته و زخمی به درگاه تو برگشتم کنون
دیدم از شیطان و نفسم لطمه و آزارها

روضه‌ی آقا نجاتم داد از دام بلا
دستگیری میکند ارباب از بدکارها

بعد مغرب بود آب آزاد شد در کربلا 
آب خوش پایین نرفت از این گلو افطارها

******
شاعر : حسین رحمانی

*****
شبهای جمعه نیمه شبها تا سپیده

بر روی اسرارش خدا پرده کشیده
از راه می آید زنی قامت خمیده

لب میگذارد روی حلقوم بریده
فریادهای یا بُنَیَّ پا بگیرد

حیدر بیاید بازوی زهرا بگیرد
گوید بُنَیَّ یا بُنَیَّ یا بُنَیَّ

برخیز آمد مادرت زهرا بُنَیَّ
دیدم خودم در عصر عاشورا بُنَیَّ

افتاده بودی زیر دست و پا بُنَیَّ
راه تو را در گودی گودال بستند

بر پیکر تو نیزه‌ها را می‌شکستند
******

شاعر: قاسم نعمتی