دوباره عبد گنهکار و روسیاه حسین

دوباره عبد گنهکار و روسیاه حسین
شده میان حسینیه، سر به راه حسین

همیشه مادرم از کودکی سفارش کرد
هر آنچه شد نرو از بین خیمه گاه حسین

زهیر را به نگاهی بزرگ عالم کرد
سعادت ابدی چیست؟ یک نگاه حسین

چه ورطه‌هایِ نهیبی که از تمامی‌شان
نجات داد مرا نورِ رویِ ماهِ حسین

گرفت روزه به سنِ کم و نکرد افطار
که از معاصی ما بگذرد،الهِ حسین

بنوش آب و بخوان شعر،شیعَتی مَهما
رسیده است به ما هم صدایِ آهِ حسین

بگو امام رضا را که فکرِ چاره کند
دلم عجیب شده تنگِ بارگاهِ حسین

عقیله بود و دلی قرص قبلِ عاشورا
نداشت هیچ غمی بود در پناهِ حسین

آهای تربتِ کرب و بلا مواظب باش
به رویِ دوشِ نبی بوده جایگاهِ حسین

غریب بودن او را ببین،بسوز ای دل
که چوبِ نیزه شکسته است،تکیه گاهِ حسین

خدا به خیر کند در میانِ گرد و غبار
رسیده زینب کبری به قتلِ‌گاهِ حسین