دنیای منه چی از این بهتر که حسین آقای منه

دنیای منه
چی از این بهتر که حسین آقای منه؟

این سینه زدن، حاصل لقمه‌ی حلال بابای منه
همه می‌رن و حسین همدم دردای منه

شیرینم و گاهی مثل زهرم، دیوونه‌ترین آدم شهرم
با هر کی تو رو بخواد رفیقم، با هر کی که با تو بده قهرم

ای عشق عمیق من اباعبدالله، اسم رو عقیق من اباعبدالله 
دنیا رو گشتم و دیدم همه نامردن، بهترین رفیق من اباعبدالله 

(ای نعم الأمیر من اباعبدالله)۴

ای ذکر و دمم
تو بودی که زیر پرچمت کردی آدمم

آهنگ شبام، توی خواب حتّی اسمت رو می‌گه بچّه‌امم
آقا عمریه که سر سپرده‌ی این علمم

ارباب منی و چاره سازی، با تو معنی می‌شه بی نیازی
حتّی دنیامم از هم بپاشه تو بهترش و واسم می‌سازی

از شورِت ببین پرم اباعبدالله، از تو دل نمی‌برم اباعبدالله 
می‌خوام که یجور بگم ادا شه مطلب مافوق تصوّرم اباعبدالله 

(ای نِعمَ الأمیر من اباعبدالله)۴

شاه شهدا
کی به جز تو می‌تونه بسازه با خوب و بدا؟

غیر ممکنه دستش و نگیری هر کی که زده تو رو صدا
حتّی یک ثانیه هم جدایی از تو ابدا

سرمایه‌ی من اشک عزاته، توو قلبم آقا حال و هواته
بهم بگن اگه حرم یا جنّت؟ اولویتم کرب و بلاته

ای امید زندگی اباعبدالله، راه و رسم بندگی اباعبدالله 
می‌خوای توی دل بی‌بی زهرا جا شی کافیه فقط بگی اباعبدالله 

(یا اباعبدالله، یا اباعبدالله)۲