دنیام کرببلاست تربت اصل دواست
وحید شکریپسندیدن20
بازدید2.1K
دنیام کرببلاست، تربت اصل دواست باید معتقد باشیم روضه دارالشّفاست من بدون گریه و سینه زنی میمیرم، میمیرم، میمیرم آخرش شفا رو از تو روضهها میگیرم، میگیرم، میگیرم اگه اربعین بیاد نرم حرم میمیرم، میمیرم، میمیرم از رقیّه دخترت حوالمُ میگیرم، میگیرم، میگیرم یا من اسمه دوا اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله کشته منو غمت، سوز و آه و ماتمت ممنونم من رو رسوندی آقا تا محرمت من بدون روضه تو محرمت میمیرم، میمیرم، میمیرم هرطوری شده آقا برات عزا میگیرم، میگیرم، میگیرم لحظه لحظههای زندگیم به تو مدیونم، مدیونم قول میدونم تا اخرین نفس به پات میمونم، میمونم (یا من اسمه دوا اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله)۳ تنها بودی کشتنت رو خاک میکشوندنت پیش چشم مادرت غریب گیر اوردنت یه صدای مادری داره میاد از گودال، از گودال، از گودال بسه دیگه نزنید حسینم رفت از حال، رفت از حال، رفت از حال یه نفر به گریههای دخترا میخندید، میخندید، میخندید شمر نانجیب سر از بدنت میبرید، میبرید، میبرید (اباعبدالله، اباعبدالله)۲ کوفه نیا حسین جان کوفه وفا نداره کوفی بی مروّت شرم و حیا نداره کوفه فکر جنگِ اینجا حرفاشون صد رنگِ دارن تو سر نقشه واست جنسِ دلهاشون از سنگِ رحم کن به خواهرت از الآن این مردم بستن شرط روی سرت رحم کن به خواهرت نگرونم خیلی آقا واسه دخترت رحم کن به خواهرت مطمئنم رحمی نمیکنن به اکبرت سمت کوفه نیا این جماعت معنا نداره بینشون حیا سمت کوفه نیا آب رو میبندن رو تو قوم بی وفا سمت کوفه نیا به دلم افتاده میشی تشنه سر جدا یا مظلوم یا اباعبدالله