دلنشین

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو هم‌چنان که هستی

می‌سوزم با داغ کربلا
عادت ندارم به فراق کربلا

تا وقتی‌که گریه کُنت مادرته
خاموش نمی‌مونه چراغ کربلا

حجت‌ابن‌الحسن روزیِ سالمو داده
اربعین از نجف تا حرم پای پیاده
راهیِ کربلام می‌کنه جاده به جاده

پای پیاده پای پیاده

ای عشق من یاابن‌الحسن
هر قدمم پای اومدنت
پشت سرت اومدم مشایه

لبیک یا داعی الله...

ز سرت نمانده جسمی
به سرم نمانده مویی

که گرفته بود مویم
به کف خودش عدویی

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی
چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

من لی غیرک مظلوم سر جدا
به جای دخترت که موند شامِ بلا

به نالۀ من الّذی اَیتَمَنی
اللهم الرزُقنا کرب و بلا

کربلای همه دستته خانوم سه ساله
دل دیوونه پابستته خانوم سه ساله
هستی حالم از هستته خانوم سه ساله

خانوم سه ساله...

کی مثل تو دل می‌بَره از دل اربابم
ریحانۀ قلب حسین اربعین دریابم

لبیک یا داعی الله...